Nowelizacja aktualizuje definicję teleradiologii przez odesłanie do obecnego brzmienia Prawa atomowego. Zmienia też wymagania dotyczące wyposażenia w sprzęt i aparaturę medyczną, w tym stanowiska opisowego oraz warunków opisu i przeglądu obrazów radiologicznych rejestrowanych elektronicznie – mają one być odpowiednie do zakresu wykonywanych badań.

Rozporządzenie mocniej akcentuje organizację całego procesu świadczenia, a nie tylko sam zdalny opis. Ważne są bezpieczeństwo pacjenta, jakość danych klinicznych przekazywanych do opisu oraz warunki techniczne i jakościowe wykonywania usługi teleradiologicznej

To najważniejsza zmiana z perspektywy dokumentacji. Podmiot zlecający ma teraz obowiązek przesłać lekarzowi wykonującemu usługę teleradiologiczną nie tylko skierowanie, ale też:

• informację o stanie zdrowia pacjenta w chwili wysłania zlecenia,

• dokumentację medyczną istotną dla oceny badania, w szczególności wcześniejsze badania radiologiczne przy kontynuacji diagnostyki lub leczenia,

• informację o zdarzeniach niepożądanych po podaniu środka kontrastującego, jeżeli takie wystąpiły. Wszystko to ma być przekazane w systemie teleinformatycznym.

To oznacza konieczność sprawdzenia, czy sam formularz zlecenia obejmuje cały wymagany zakres danych. Równie ważne jest, czy personel wie, kiedy trzeba dołączyć wcześniejszą dokumentację radiologiczną oraz informacje dotyczące niepożądanej reakcji po kontraście. To właśnie na tym etapie najłatwiej o brak, który później wpływa na jakość opisu i kompletność dokumentacji.

Nowelizacja wprowadziła obowiązek zapewnienia lekarzom podmiotu zlecającego możliwości kontaktu z lekarzem wykonującym usługę teleradiologiczną w trakcie wykonywania określonego rodzaju usługi. Z perspektywy organizacyjnej warto jasno opisać, jak taki kontakt ma wyglądać. Dobrze, by procedura wewnętrzna wskazywała, kto inicjuje kontakt, na jakim etapie badania może do niego dojść i w jaki sposób placówka potwierdza, że ten element standardu został realnie zapewniony. Sam zapis w umowie lub ogólna deklaracja dostępności nie zawsze będą wystarczające.

Nowelizacja doprecyzowuje również treść opisu badania. Zgodnie z nowym brzmieniem przepisów opis ma zawierać m.in. użyte metody obrazowania, zastosowane parametry fizyczne, ilość i rodzaj zastosowanego środka kontrastującego, drogę jego podania oraz informację o powikłaniach po podaniu środka kontrastującego, jeżeli wystąpiły. Warto zweryfikować czy używany szablon i system RIS pozwalają odnotować także informację o powikłaniach po kontraście. Jeżeli badania są opisywane z użyciem gotowych szablonów albo przez podmiot zewnętrzny, ten element powinien zostać w nich wyraźnie uwzględniony.

Przy czym nadal trzeba zachować pozostałe obowiązkowe składowe opisu, w tym omówienie stwierdzonych nieprawidłowości, ich rozmiaru i umiejscowienia oraz wskazanie czynników utrudniających interpretację obrazu radiologicznego.

Nowe przepisy wyraźnie akcentują bezpieczeństwo pacjenta przy badaniach tomografii komputerowej i rezonansu magnetycznego wykonywanych z podaniem środka kontrastującego. Takie badanie ma być zorganizowane w sposób zapewniający bezpieczeństwo pacjenta na wypadek ewentualnych powikłań po kontraście. Z tym obowiązkiem wiąże się także konieczność przekazania informacji o zdarzeniach niepożądanych oraz odnotowania powikłań w opisie badania, jeżeli wystąpiły.

Tu szczególnie ważna staje się spójność całego procesu. Informacja o niepożądanej reakcji po kontraście nie powinna zatrzymać się wyłącznie w dokumentacji miejscowej albo w notatce personelu. Powinna pojawić się tam, gdzie wpływa na dalszą ocenę badania i bezpieczeństwo pacjenta, czyli także w obiegu danych kierowanych do lekarza wykonującego usługę teleradiologiczną.

Nowelizacja rozszerza również zakres stałej kontroli jakości usług teleradiologicznych. Obejmuje ona teraz także weryfikację spełniania wymagań wynikających z przepisów dotyczących warunków wykonywania badań oraz wykonywania testów eksploatacyjnych urządzeń radiologicznych i urządzeń pomocniczych. Źródłem tych obowiązków jest samo rozporządzenie. Nie są to więc jedynie kwestie, które strony mogą dowolnie ustalić w umowie.

To nie zmienia faktu, że dokumenty wewnętrzne i umowa z podmiotem świadczącym usługę powinny zostać dostosowane do nowego stanu prawnego. Warto sprawdzić, czy procedura kontroli jakości oraz postanowienia kontraktowe rzeczywiście odzwierciedlają aktualne wymagania, a nie wcześniejszy stan prawny albo przyjęte lata temu schematy współpracy.

Po wejściu w życie nowych przepisów warto sprawdzić przede wszystkim wzór zlecenia do teleradiologii, zakres przekazywanych informacji klinicznych, sposób odnotowywania zdarzeń niepożądanych po kontraście, szablon opisu badania oraz procedurę kontroli jakości usług teleradiologicznych. Często potrzebna będzie też aktualizacja umowy z podmiotem wykonującym opisy zdalne, tak aby dokumentacja organizacyjna i kontraktowa była spójna z aktualnym standardem.