Wszystko zaczęło się od deklaracji: KSO ruszy pełną parą od kwietnia 2025 roku, a e-DiLO będzie jego filarem. Jednak uchwalona w 2023 roku ustawa o KSO nie zawierała przepisów umożliwiających wystawianie karty w wersji elektronicznej. Zaczęła się wędrówka: przepisy o e-DiLO pojawiły się najpierw w projekcie ustawy o reformie szpitali. Gdy ten utknął, przeniesiono je do projektu ustawy o Krajowej Sieci Kardiologicznej. Potem znów wróciły do ustawy szpitalnej, aby wreszcie trafić do nowelizacji ustawy o KSO.

Legislacyjna tułaczka zakończyła się w lipcu 2026 roku. Ustawa z 3 lipca 2026 r. o zmianie ustawy o Krajowej Sieci Onkologicznej oraz niektórych innych ustaw została ogłoszona 27 lipca 2026 r. i weszła w życie 11 sierpnia 2026 r. Przepisy określają kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego jako elektroniczną dokumentację medyczną i wprowadzają jej obsługę w systemie teleinformatycznym. Do końca 2026 roku obowiązuje jednak okres przejściowy.

Karta DiLO to narzędzie do koordynowania leczenia onkologicznego – od diagnozy po kontrolę po zakończeniu terapii. W wersji elektronicznej ma znacznie większy potencjał: integruje informacje dotyczące kolejnych etapów diagnostyki i leczenia, usprawnia ich wymianę, a przede wszystkim pozwala na bieżące monitorowanie jakości opieki. W systemie KSO, który opiera się na koordynacji i wymianie informacji, to rozwiązanie niezbędne.

e-DiLO ma być nie tylko dokumentem, ale łącznikiem między uczestnikami procesu leczenia – od POZ i AOS po ośrodki prowadzące leczenie onkologiczne.

Dane zawarte w karcie mogą być przetwarzane przez świadczeniodawcę udzielającego świadczeń z zakresu diagnostyki lub leczenia onkologicznego w celu monitorowania stanu zdrowia pacjenta oraz zapewnienia ciągłości opieki. Dane dotyczące diagnostyki i leczenia są również wykorzystywane do monitorowania jakości opieki onkologicznej i nadzoru nad realizacją planu leczenia.

Przepisy są już konkretne.

Uprawnienie do wystawiania karty e-DiLO mają lekarze udzielający świadczeń w różnych segmentach systemu ochrony zdrowia. Są to:

• lekarze podstawowej opieki zdrowotnej (POZ), którzy często jako pierwsi kierują pacjenta na ścieżkę onkologiczną,
• lekarze udzielający ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych (AOS),
• lekarze udzielający świadczeń szpitalnych,
• lekarze udzielający świadczeń w ramach programów zdrowotnych.

To szeroki katalog, który ma zapewnić spójność i ciągłość koordynacji leczenia od pierwszego kontaktu z pacjentem aż po opiekę szpitalną i kontrolną.

Nowe przepisy szczegółowo określają również zakres danych zawartych w e-DiLO. Karta obejmuje m.in. dane pacjenta i świadczeniodawcy, informacje dotyczące diagnostyki onkologicznej i leczenia, dane wielodyscyplinarnego zespołu terapeutycznego, plan leczenia onkologicznego, dane dotyczące opieki po zakończonym leczeniu oraz dane koordynatora opieki onkologicznej. Zawiera również unikalny numer identyfikacyjny, podpis lekarza potwierdzający wystawienie i zamknięcie karty oraz datę jej zamknięcia.

Dane związane z diagnostyką i leczeniem onkologicznym są przekazywane do systemu teleinformatycznego w celu m.in. weryfikacji uprawnień pacjenta, monitorowania jakości diagnostyki i leczenia, zapewnienia ciągłości opieki oraz nadzoru nad realizacją planu leczenia onkologicznego. System KSO funkcjonuje przy tym jako moduł SIM umożliwiający m.in. koordynację opieki onkologicznej.

Do końca 2026 roku obowiązuje okres przejściowy. Karta DiLO może być wystawiana i prowadzona zgodnie z dotychczasowymi przepisami do 31 grudnia 2026 r. Dane z kart wystawionych na dotychczasowych zasadach i niezakończonych do końca roku mają zostać przeniesione przez NFZ do systemu teleinformatycznego do 1 stycznia 2027 r.

Od 1 stycznia 2027 r. karta DiLO będzie funkcjonowała już w docelowym modelu elektronicznym. Oznacza to, że podmioty uprawnione do jej wystawiania i prowadzenia muszą być przygotowane do obsługi e-DiLO oraz pracy z rozwiązaniami informatycznymi umożliwiającymi przekazywanie wymaganych danych.

Czytaj także: Nowa odsłona e-DiLO: co ma się zmienić w pracy z kartą onkologiczną i obiegu informacji o pacjencie

Tym razem legislacja jest już zakończona. Ustawa obowiązuje, a wdrożenie e-DiLO rozpoczęło się 11 sierpnia 2026 r. Teraz największym wyzwaniem jest praktyczne przygotowanie podmiotów do pracy w nowym modelu – od integracji systemów po organizację obiegu informacji i przygotowanie personelu.

Zakres danych, które mają znaleźć się w e-DiLO, nie czeka już na określenie w odrębnym rozporządzeniu. Wynika bezpośrednio z ustawy o KSO. Karta obejmuje informacje potrzebne na kolejnych etapach ścieżki pacjenta – od danych dotyczących wystawienia karty, podejrzenia lub rozpoznania choroby i diagnostyki wstępnej oraz pogłębionej, przez ustalenia wielodyscyplinarnego zespołu terapeutycznego i plan leczenia, aż po informacje dotyczące dalszej opieki i koordynatora.

Przejście z dotychczasowych zasad na e-DiLO jest stopniowe. Dwuetapowy harmonogram ma pozwolić na sprawdzenie działania rozwiązania w środowisku produkcyjnym, a wojewódzkie ośrodki monitorujące mają być przygotowane do wsparcia, w tym szkoleniowego, pozostałych podmiotów.

Dla zarządzających oznacza to konieczność wykorzystania okresu przejściowego na przygotowanie do pracy w nowym modelu: sprawdzenie gotowości systemów IT i stanu integracji, ustalenie sposobu obsługi e-DiLO, przeszkolenie personelu oraz dostosowanie wewnętrznego obiegu informacji i odpowiedzialności za prowadzenie karty.

e-DiLO jest więc wreszcie na właściwym torze – ale od uchwalenia przepisów do sprawnego działania w każdej placówce pozostaje jeszcze etap praktycznego wdrożenia. Do końca 2026 roku można korzystać z mechanizmów przejściowych. Od 1 stycznia 2027 r. elektroniczna karta ma stać się standardem prowadzenia DiLO.